15 października Szkoła Podstawowa nr 2 w Ełku będzie obchodziła 80-lecie.Co dla Pani osobiście oznacza jubileusz 80-lecia szkoły?

Dla mnie osobiście to niezwykle poruszający moment i piękna klamra mojej zawodowej drogi. Spędziłam w tych murach aż 19 lat – najpierw przez 9 lat jako pedagog szkolny, słuchając codziennych trosk, radości i budując relacje z uczniami, a przez ostatnią dekadę jako dyrektor, biorąc pełną odpowiedzialność za losy całej placówki. Ten jubileusz uświadamia mi, że stałam się częścią czegoś znacznie większego niż my sami. Nasza szkoła mieści się w pięknym, dziewiętnastowiecznym budynku z czerwonej cegły, w samym sercu miasta. Ta historyczna architektura codziennie przypomina o upływającym czasie, ale i o trwałości wartości, które tu pielęgnujemy. 80-lecie to dla mnie osobiście święto ciągłości – dowód na to, że choć zmieniają się czasy i technologia, to serce szkoły, jej misja i bliskość drugiego człowieka pozostają niezmienne.

80 lat to kilka pokoleń uczniów i nauczycieli. Co Pani zdaniem najbardziej buduje charakter i tożsamość szkoły?

Charakter i tożsamość naszej szkoły buduje unikalny dialog tradycji z nowoczesnością, którego symbolem są właśnie te grube, zabytkowe mury z czerwonej cegły w centrum miasta. One widziały historię, przetrwały zawirowania dziejowe i dają nam wszystkim poczucie zakorzenienia. Jednak prawdziwą tożsamość tworzą ludzie i to, co dzieje się wewnątrz. Jako wieloletni pedagog wiem, że fundamentem charakteru szkoły jest poczucie bezpieczeństwa, akceptacji i wspólnoty. Tożsamość budują te wszystkie niewidzialne nici: wspomnienia absolwentów, wypracowane przez lata unikalne tradycje, pasja nauczycieli oraz zaangażowanie rodziców. Fakt, że istniejemy w sercu miasta, zobowiązuje – jesteśmy punktem odniesienia dla lokalnej społeczności, miejscem, gdzie od pokoleń uczy się odpowiedzialności, empatii i szacunku do przeszłości.

Jak SP nr 2 zmieniała się na przestrzeni lat, które spędziła Pani w tej szkole? Które zmiany uważa Pani za najważniejsze?

Szkoła Podstawowa nr 2 w Ełku zmieniła się na przestrzeni moich lat pracy w sposób fundamentalny – zarówno pod względem organizacyjnym, wizualnym, jak i samej tożsamości placówki.

Za najważniejsze i najbardziej znaczące zmiany na przestrzeni lat uważam:

1. Zmianę patrona szkoły i budowanie nowej tożsamości – w 2018 roku pożegnaliśmy dawnego patrona (I Dywizji Tadeusza Kościuszki) i przyjęliśmy imię Danuty Siedzikówny „Inki”. Ta zmiana przyniosła ze sobą nową energię, mocny fundament wartości patriotycznych oraz stała się drogowskazem dla kolejnych pokoleń uczniów, uświadamiając im, jak ważna jest bezinteresowna postawa oraz zwykła ludzka przyzwoitość.

2. Reformę strukturalną i transformację w szkołę 8-klasową – przejście z systemu sześcioletniego na ośmioletni w 2017 roku wymagało od nas przeorganizowania całej logistyki szkoły, bazy dydaktycznej oraz dostosowania przestrzeni do starszych uczniów, co jako kadra zrealizowaliśmy z wielkim sukcesem.
3. Skok technologiczny i modernizację infrastruktury – z perspektywy codziennej pracy kluczowe było wprowadzenie e-dziennika, wyposażenie sal lekcyjnych w tablice interaktywne, nowoczesne pomoce naukowe, stworzenie sal językowych, gabinetów terapii min, Biofeedback oraz Integracji Sensorycznej (SI).  Warunki, w jakich dziś uczymy, są nieporównywalnie lepsze i bardziej bezpieczne niż dekadę temu.

1. Estetyzację otoczenia i przygotowania do jubileuszu – z dumą obserwuję, jak nasza szkoła pięknieje z zewnątrz. Ostatnie aktywne zagospodarowywanie terenów zielonych przed budynkiem oraz przygotowania do wielkiego jubileuszu 80-lecia szkoły pokazują, że „Dwójka” łączy pokolenia i stale dba o to, by być przyjazną wizytówką Ełku.

Wszystkie te lata utwierdziły mnie w przekonaniu, że chociaż mury szkoły pięknieją i nowoczesność wkracza do klas, to najważniejszą, niezmienną wartością SP nr 2 pozostają ludzie – zgrany zespół nauczycieli, ambitni uczniowie oraz wspierający nas rodzice.

Czy podczas przygotowań do jubileuszu udało się odkryć szczególnie ciekawe historie, fotografie, dokumenty lub wspomnienia związane z przeszłością szkoły?

Tak, przygotowania do Jubileuszu 80-lecia Szkoły Podstawowej nr 2 im. Danuty Siedzikówny „Inki” w Ełku w 2026 roku przyniosły wiele wyjątkowych odkryć, wspomnień oraz archiwalnych materiałów. Społeczność szkolna uruchomiła specjalną akcję i cykl wywiadów pod hasłem „80 lat wspomnień”, angażując absolwentów, byłych pracowników oraz przyjaciół szkoły do wspólnego odtwarzania jej bogatej historii.

Do najciekawszych materiałów i historii, które udało się zebrać i ocalić od zapomnienia, należą:

• Unikalne wspomnienia i anegdoty absolwentów: W ramach jubileuszowych wywiadów wideo dawni uczniowie , pracownicy dzielili się historiami o szkolnej codzienności. Wspominano m.in. legendarne zabawy w „bazę” i bitwy na śnieżki przy słynnej fontannie w parku, która do dziś jest stałym elementem ełckiego krajobrazu.
• Wspomnienia z trudnych początków: Przywoływano opowieści z czasów powojennego startu Publicznej Szkoły Powszechnej nr 2 w roku szkolnym 1946/1947. Pierwszy kierownik szkoły- Jan Piotrowski- musiał organizować placówkę w zniszczonym mieście, mierząc się z dotkliwym brakiem ławek, książek i podstawowych pomocy dydaktycznych.
• Historia lokalowych wędrówek i zmian: Dzięki zebranym dokumentom i opowieściom przypomniano, że dzisiejsza siedziba przy ul. Małeckich 1 służy szkole dopiero od 1954 roku. Wcześniej placówka działała m.in. w budynku obecnego I LO oraz w lokalu zastępczym przy placu 1 Maja. Do stałego kanonu szkolnych wspomnień powróciły też opowieści z lat 80., kiedy z powodu ciasnoty i braku sal lekcyjnych młodsze klasy musiały uczyć się w wynajmowanych pomieszczeniach dawnego internatu.
• Oficjalne i nieoficjalne spotkania z historią: W nagraniach i spotkaniach wzięli udział ważni świadkowie historii placówki, w tym dawni dyrektorzy oraz znani absolwenci (wśród których jest m.in. Prezydent Miasta Ełku, Tomasz Andrukiewicz). Podkreślali oni, jak mocne i żywe więzi łączą ich z „Dwójką” pomimo upływu wielu dekad.

Wszystkie nadesłane fotografie, pamiątki oraz spisane i nagrane refleksje posłużyły do stworzenia wyjątkowej, wielopokoleniowej kroniki szkoły, udowadniając, że hasło jubileuszowe „Dwójka łączy pokolenia” ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Bieżące materiały z tych odkryć można śledzić m.in. na oficjalnym profilu SP 2 w Ełku na Facebooku

Jak będą wyglądały obchody i rola absolwentów oraz byłych pracowników?

Obchody 80-lecia Szkoły Podstawowej nr 2 im. Danuty Siedzikówny „Inki” w Ełku zaplanowano na 15 października 2026 roku o godzinie 10.00. Obchody rozpoczną się uroczystą mszą świętą w Katedrze św. Wojciecha przy ul. Kościuszki. To tam zgromadzą się absolwenci, byli pracownicy, obecna społeczność szkoły oraz zaproszeni goście. Następnie wszyscy uczestnicy przeniosą się do Ełckiego Centrum Kultury (ECK). W sali widowiskowej odbędzie się oficjalna część uroczystości oraz specjalnie przygotowany program artystyczny w wykonaniu uczniów i nauczycieli. Po zakończeniu występów w ECK, goście udadzą się bezpośrednio do budynku Szkoły Podstawowej nr 2 przy ul. Małeckich 1.

To właśnie w murach szkoły odbędzie się najbardziej sentymentalna część dnia, dedykowana właśnie absolwentom i byłym pracownikom:

• Obejrzenie szkoły i wystaw: Będzie to czas na spacer po dawnych klasach, korytarzach i obejrzenie przygotowanych wystaw historycznych, starych kronik oraz przesłanych wcześniej pamiątek i zdjęć.
• Jubileuszowy tort i poczęstunek: Centralnym punktem spotkania w szkole będzie wspólne krojenie i poczęstunek jubileuszowym tortem.
• Rozmowy po latach: Przestrzeń szkoły stanie się miejscem bezpośrednich spotkań międzypokoleniowych, gdzie emerytowani nauczyciele i dawni uczniowie będą mogli wspólnie powspominać dawne czasy przy kawie i torcie.

Uroczystości stanowią okazję do międzypokoleniowych spotkań, powrotu do szkolnych wspomnień oraz wyrażenia wdzięczności osobom, które przez osiem dekad współtworzyły historię placówki.

Absolwenci oraz byli pracownicy odgrywają kluczową rolę w przygotowaniach i samym przebiegu święta:

• Współtworzenie Księgi Pamiątkowej i gazetki jubileuszowej: Głównym punktem zaangażowania byłych pracowników i absolwentów jest udział w projekcie „80 lat wspomnień”. Szkoła zaprosiła ich do przesyłania starych fotografii, osobistych refleksji, anegdot oraz opisu szkolnych dziejów na adres e-mail (dyr_sp2@op.pl) lub tradycyjną pocztą.
• Spotkania i wspomnienia: Podczas uroczystości zaplanowano przestrzeń na bezpośrednie spotkania po latach. Absolwenci i emerytowani pracownicy będą mogli odwiedzić dawne mury szkoły, spotkać się z obecną kadrą zarządzającą, m.in. z dyrektor Beatą Marchel, oraz podzielić się swoimi historiami, które zostaną utrwalone w kronikach.

Do niedawna pełniła Pani funkcję dyrektora SP nr 2. Z czego z okresu kierowania szkołą jest Pani najbardziej dumna?

Kierowanie Szkołą Podstawową nr 2 było dla mnie czymś znacznie więcej niż tylko pełnieniem funkcji – to był czas, w który włożyłam całe swoje serce. Kiedy dziś patrzę wstecz na te lata, czuję przede wszystkim głęboką, poruszającą dumę i ogromną wdzięczność za wszystko, co udało nam się wspólnie stworzyć.

Moje serce rośnie na myśl o tym, że nasza szkoła znalazła się w dziesiątce szkół w województwie warmińsko-mazurskim pod względem liczby laureatów w konkursach przedmiotowych w 2024 roku. Za tym suchym wynikiem widzę jednak twarze konkretnych dzieci – ich stres, ale i niesamowitą radość z wygranej, oraz naszych nauczycieli, którzy zostawali po godzinach, by te talenty cierpliwie szlifować.

Jednak szkoła to dla mnie nie tylko oceny i rankingi. To przede wszystkim żywy organizm i wielka rodzina. Jestem niezwykle wzruszona, gdy myślę o naszej wspólnej działalności charytatywnej. Widok nauczycieli i rodziców, którzy ramię w ramię z dziećmi, z potrzeby serca, angażowali się w pomoc potrzebującym, pokazał mi, jak wspaniałą i wrażliwą społeczność tworzymy. Wspólnie uczyliśmy młodzież empatii, a to lekcja cenniejsza niż jakikolwiek podręcznik.

Dopełnieniem tej drogi była realizacja wielu projektów unijnych. Każdy z nich wymagał od nas ogromu pracy, ale robiliśmy to z myślą o przyszłości naszych uczniów – by dać im nowoczesną szkołę, na jaką w pełni zasługują.

Odchodząc ze stanowiska, zabrałam ze sobą najpiękniejsze wspomnienia. Dziękuję moim kochanym uczniom za ich uśmiech i ambicję, nauczycielom za pasję i nieocenione wsparcie, a rodzicom za zaufanie, którym mnie obdarzyli. To była niezwykła, wspólna podróż, za którą z całego serca dziękuję.

Czego życzy Pani nowej Pani Dyrektor na początku tej drogi jej pracy?

Mojej następczyni życzę przede wszystkim odwagi, niesłabnącej pasji oraz ogromu siły. Przejęcie sterów placówki z tak bogatą, 80-letnią historią to ogromny zaszczyt, ale też wielka odpowiedzialność. Życzę nowej Pani Dyrektor, aby w codziennych wyzwaniach menedżerskich nigdy nie straciła z oczu tego, co w szkole najważniejsze – drugiego człowieka, zarówno tego małego, jak i dorosłego. Życzę jej, aby wokół siebie miała zawsze zaufany, wspierający zespół nauczycieli i pracowników, na których będzie mogła polegać tak, jak ja polegałam przez ostatnie 11 lat. Niech ta praca przynosi jej osobistą dumę, a każdy sukces uczniów i pedagogów będzie dla niej najwspanialszą nagrodą i motywacją do dalszego działania.

Czego z perspektywy osoby od lat związanej ze szkołą życzy Pani szkole, jej uczniom, nauczycielom i absolwentom na kolejne dziesięciolecia?

Szkole życzę, aby jej zabytkowe mury zawsze tętniły młodzieńczą energią, gwarem i śmiechem, i by nigdy nie zabrakło jej życzliwych ludzi.

• Uczniom życzę, aby to miejsce było dla nich bezpieczną przystanią, w której mogą bez lęku popełniać błędy, rozwijać skrzydła i odkrywać swoje unikalne talenty.
• Nauczycielom i pracownikom życzę niesłabnącej satysfakcji z tej trudnej, ale pięknej misji, nieskończonych pokładów cierpliwości oraz poczucia, że ich codzienna praca realnie kształtuje lepszą przyszłość.
• Absolwentom życzę, aby zawsze z dumą i sentymentem wracali pamięcią – a także fizycznie – do tej czerwonej cegły w centrum miasta, pamiętając, że tutaj bije źródło ich wielu życiowych sukcesów.

Facebook

Twitter